Γεννήθηκα το 1977 στην Αθήνα. Οι γονείς μου ήταν χριστιανοί ορθόδοξοι. Μας μιλούσαν για το Θεό, μας έλεγαν πως υπάρχει κι έτσι τον λατρεύαμε όπως οι περισσότεροι άνθρωποι. Αρκούμαστε να πηγαίνουμε στην εκκλησία μόνο το Πάσχα και τα Χριστούγεννα. Πιστεύαμε ότι είμαστε σωστοί επειδή εκτελούσαμε τα θρησκευτικά μας καθήκοντα.

Όμως όταν ήμουν 16 ετών οι γονείς μου χώρισαν. Αισθάνθηκα μεγάλη απογοήτευση και άρχισα να παίρνω το δικό μου δρόμο. Κάποιος εκείνη την περίοδο μου ανέπτυξε θεωρίες του αθεϊσμού και του υλισμού. Η μικρή ελπίδα που είχα ότι υπάρχει Θεός άρχισε να σβήνει. Ήμουν απελπισμένος και προσπαθούσα να βγω από τον άσχημο δρόμο που είχα πάρει. Όμως ήταν δύσκολο.

 Κάποια μέρα καθώς άνοιξα το ραδιόφωνο άκουσα το Χριστιανισμό 93,9. Νόμιζα ότι ήταν της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τα λόγια που άκουσα ήταν βάλσαμο για εμένα. Αργότερα έμαθα ότι ο σταθμός ήταν της Ελευθέρας Αποστολικής Εκκλησίας Πεντηκοστής. Ακούγοντας από το ράδιο τον κήρυκα να λέει ότι η πρόσκληση του Θεού είναι και για μένα, ακούγοντας να λέει ότι ο Θεός πέθανε για όλους κι ότι με αγαπάει άρχισα να κλαίω πολύ και να ζητώ το Σωτήρα μου. Μετάνιωσα για ότι είχα κάνει μέχρι τότε κι αναγεννήθηκα.
 Τηλεφώνησα στο σταθμό και ρώτησα πού υπάρχει Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής. Αποφάσισα να πάω γιατί είδα ότι αφαιρέθηκαν ξαφνικά πάθη και επιθυμίες που είχα μέχρι τότε. Αισθάνθηκα, όταν μπήκα μέσα στην εκκλησία και είδα ένα λαό άγιο, πολύ αμαρτωλός. Ζήτησα από τον Κύριο να με πλύνει και να με καθαρίσει με το θείο αίμα Του. Βαπτίστηκα στο νερό κι αργότερα ο Θεός μου χάρισε το Πνεύμα Του το Άγιο. Η ζωή μου άλλαξε οριστικά. Ήξερα πλέον γιατί ζω.

 Το χέρι του Κυρίου φάνηκε και πάλι όταν με βοήθησε να περάσω στη σχολή Ναυτικών Δοκίμων, κι από εκεί που δεν ήξερα τι να κάνω στη ζωή μου, ο Θεός με βοήθησε. Ύστερα από το χωρισμό των γονιών μου είχα αποφασίσει να μη δημιουργήσω ποτέ οικογένεια. Κατάλαβα όμως ότι με το Χριστό αρχηγό στη ζωή μου δεν είναι έτσι. Αισθάνθηκα για πρώτη φορά αληθινή αγάπη για μια ευλογημένη κοπέλα που μεγάλωσε μέσα στην εκκλησία του Θεού. Αρραβωνιαστήκαμε και τον Ιανουάριο του 2001 παντρευτήκαμε. Τώρα περιμένουμε το πρώτο μας παιδί. Είμαι πολύ ευτυχισμένος κι αισθάνομαι ανάξιος για ότι μου έχει χαρίσει ο Θεός. Περιμένουμε τώρα να έρθει να μας παραλάβει και δεν θα πάψω ποτέ να τον ευχαριστώ που άλλαξε τόσο όμορφα τη ζωή μου.

Τριαντάφυλλος Κώστας