Ομολογία Κομνηνού Γεώργιου PDF Εκτύπωση E-mail

 Ευχαριστώ και δοξάζω τον Πατέρα Θεό που με αξιώνει μέσα από το πέρασμα αυτής της ζωή να Τον γνωρίσω και να καταλάβω την αγάπη Του, χάρη στη θυσία του Υιού Του πάνω στο σταυρό του Γολγοθά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

 Βρέθηκα σε αυτόν τον κόσμο και από τότε που άρχισα να καταλαβαίνω αντίκρισα το σκληρό του πρόσωπο. Οι δικοί μου πριν να γεννηθώ είχαν χωρίσει και η μητέρα μου αναγκάστηκε να με δώσει σε Ίδρυμα για να μπορεί να εργάζεται.

Το πρώτο τεστ της ζωής, η υιοθεσία. Θέλανε να με υιοθετήσουν κάποιοι ξένοι, για μια καλύτερη ζωή κάπου μακριά με όλα τα υλικά αγαθά, αλλά χωρίς Θεό ποιος ξέρει; Θεού θέλημα να μην το επιτρέψει και να μείνω με τη μητέρα μου. Τα παιδικά μου χρόνια δύσκολα, πονηροί άνθρωποι, κακές παρέες.  Τα μάτια μου βλέπανε την αμαρτία, η ψυχή μου σάπιζε στη βρωμιά του κόσμου. Τα παιδικά όνειρα αγάπη, φροντίδα, παιχνίδι, ζεστασιά αντικαταστάθηκαν με ξύλο, πονηριά κακόφημα πράγματα. Ψυχικά τραύματα που μένουν χαραγμένα στην ψυχή για πάντα. Και μέσα σε όλα αυτά μια κραυγή απελπισίας προς το Θεό, ένα "Πάτερ ημών" κάθε βράδυ και η ελπίδα ότι ένας άγγελος με φυλάει. Ποιος φυλάει όλα αυτά τα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς γονείς σε ένα ορφανοτροφείο, χωρίς τον πατέρα προστάτη; Υπάρχει ελπίδα άραγε; Υπάρχει. Λέγεται Ιησούς Χριστός και μας συστήνει τον Ουράνιο Πατέρα που μας αγαπάει και νοιάζεται για όλους μας, χωρίς προσωποληψία.

 Στα 19 μου χρόνια έχασα τη μητέρα μου κι έμεινα μόνος μου. Μεγαλώνοντας σε αυτές τις συνθήκες το μόνο όνειρο που είχα ήταν η αμαρτία. Να γνωρίσω όσο πιο καλά γινόταν τον κόσμο, το μεγαλύτερο πάθος τη σάρκα. Ήμουν μολυσμένος ψυχή και σώμα. Όμως παρόλο που ήμουν μόνος μια δύναμη με φύλαγε πάντα από καταστάσεις που μπορεί να μην είχαν καλό τέλος. Κάθε μέρα κυνήγαγα την αμαρτία και όταν σπέρνεις στη σάρκα θερίζεις απ' τη σάρκα. Ποιος μπορεί να ελευθερώσει τον άνθρωπο από αυτή την απάτη της αμαρτίας που μέρα με τη μέρα οδηγεί στο θάνατο; Μόνο ο Λόγος του Θεού είναι αυτός που οδηγεί τον άνθρωπο να ζει όμορφα, ειρηνικά και να έχει ελπίδα για το μέλλον . Ελπίδα αιωνίου ζωής που χαρίζει μόνο ο Χριστός δωρεάν χωρίς αντάλλαγμα. Το μόνο που θέλει ο Θεός είναι το θέλω μας. Πήγα φαντάρος και με τη χάρη του Θεού απολύθηκα χωρίς κανένα πρόβλημα. Ο Κύριος με φύλαξε από κακές παρέες και έκανε χάρη και δεν έμπλεξα με ναρκωτικά. Όταν γύρισα από φαντάρος ήθελα να συνεχίσω να ζω στην αμαρτία και στη σαρκολατρεία. Το αποτέλεσμα ήταν θλίψη, στεναχώρια, ψυχικές διαταραχές και ένα σωρό κακά ελαττώματα, πλεονεξία, πονηρία, κλεψιά, ψέμα, περηφάνια, αλαζονεία για έναν άνθρωπο που ήταν ένα τίποτα. Ο διάβολος είχε καταφέρει από τότε που γεννήθηκα να με έχει στο μαντρί του.

 Γνώρισα μια κοπέλα και αποφάσισα να παντρευτώ, πιστεύοντας ότι θα νοικοκυρευόμουν και θα γινόμουν πιο άνθρωπος. όμως τα πράγματα δεν έγιναν έτσι. Κατάφερα να πάρω μια κοπέλα μέσα από την αγκαλιά της μητέρας της και να την κάνω όπως εγώ ήθελα. Την έμαθα να ντύνεται προκλητικά. Ο Θεός μας χάρισε κι ένα παιδάκι, αλλά και σ' αυτό έδειξα όλο τον κακό μου εαυτό. Δεν το υπολόγιζα, το παρατούσα στην πενθερά μου και μερικές φορές το έδερνα. Κάποια βράδια τους άφηνα και γύρναγα στα μπαρ μέχρι το πρωί χωρίς να σκέφτομαι το κακό που έκανα. Έτσι όπως βάδιζα πήγαινα κατευθείαν στον γκρεμό. Ο πονηρός με είχε τυφλώσει και δεν ήξερα τι έκανα. Ποιος θα μπορούσε να με ελευθερώσει; Ποιος θα μπορούσε να σώσει εμένα και την οικογένεια μου; Υπάρχει ελπίδα, ο Ιησούς Χριστός, αυτός που ήρθε στον κόσμο για να σώσει τους αμαρτωλούς, για να ξεσκεπάσει τα έργα του πονηρού, για να πει στον άνθρωπο, υπάρχει ελπίδα να βγεις από αυτή την κατάσταση που σε περιβάλει, εγώ πλήρωσα για σένα με το αίμα μου.

 Έτσι κι εγώ ένα πρωί ακούγοντας το ραδιόφωνο, το Χριστιανισμό, και ψάχνοντας για την αλήθεια μέσα από το Λόγο του Θεού κατάφερα να πετάξω μέσα από τη ζωή μου πάρα πολλά σάπια πράγματα. Όλα αυτά που με βασάνιζαν χρόνια: να κερδίσω την οικογένεια μου, να μου χαρίσει ο Κύριος πολλά αδέρφια, αιώνια ζωή και το Πνεύμα το Άγιο σε εμένα και τη γυναίκα μου, να κάνει χάρη να τον υπηρετούμε, να ζούμε για Εκείνον που πέθανε για εμάς.

 Πραγματικά κοντά στον Κύριο έμαθα και μαθαίνω να αγωνίζομαι ενάντια στην αμαρτία. Έμαθα να αγαπώ, να συγχωρώ, να ελπίζω, να νικώ. Πατέρα επίγειο δεν είχα να μου μάθει πώς να φέρομαι, να μη φοβάμαι τα βράδια, να με πιάσει από το χέρι να με μάθει να περπατάω. Τώρα όμως έμαθα ότι έχω ένα άλλο πατέρα που πάντα με πρόσεχε, με φύλαγε και με βοηθούσε και αυτός ο Πατέρας δεν είναι μόνο δικός μου αλλά όλων μας. Όλων αυτών που πιστεύουν στον Υιό Του, τον οποίο απέστειλε στον κόσμο για να μη χαθεί κανείς αλλά να έχει ζωή αιώνια. Ο Κύριος να μας ευλογεί και να μας αξιώσει να μείνουμε κοντά Του ως το τέλος.

Κομνηνός Γιώργος